25 Eylül 2012 Salı

ayrılığın rengi hep aynıydı..
kadını erkeği, zengini fakiri, güzeli çirkini..
sevgi tohumu düşmüşse bir kere yüreklere,
soluduğun nefes gibi olmuşsa karşındaki,
gözlerin parlıyorsa gözleriyle buluştuğunda..
geçerli bir sebebi olabilir mi birbirinden ayrılan iki kalbin..!

...

hep aynı mıdır
kalpteki karanlıkların tercümesi, acının tarifi.. ?


 - kalbimin üzerinde öyle büyük bir ağırlık var ki abi..
 + nefes alamıyorum sanki, sıkışıyor içimde bir şeyler..

 - uyuyamıyorum abi.. 
   gözlerimi kapatıyorum, gözlerini kısarak bana gülümsemesi..
 + şımarıklığı ve o sevimli hali canlanıyor.. aklımdan çıkaramıyorum..

 - ondan  geldiğini bildiğimden sanırım acısı bile güzel be abi
 + ufacık bir umut bile senelerce beklemeye değer..


kelimeler hep senin kelimelerin, 
duygular dün de bugün de her an hissettiğin..

suskunluklarda,
cevaplanamayan soruların beynini kemirmesini saymıyorum..
her görüntünün, onu hatırlatacak en ufak bir kelimenin 
seni delirtmeye yetmesinden bahsetmiyorum..
bambaşka bir insana dönüşme aşamalarını düşünmek dahi istemiyorum..

...

yaşananlar aynıysa eğer
niye yaşatanlar yine biz oluyoruz farklı karelerde diyorum..




bir arkadaş seni düşündürdü bu gece, 
bunları bana hissettirmemen dileğiyle






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Kim durup düşünmüş, Ne demiş..