19 Eylül 2015 Cumartesi

Bulutlar diyorum, çok güzeller..

   Kırsal kesimde geçti çocukluğum.. ne zaman fırsat bulsam kendimi dağa bayıra atar çimlerin üzerine yatar bulutları seyrederdim.. mavi gökyüzündeki o bembeyaz pamuk yığınları bir farklı hissettirirdi beni.. sanki dünyadan soyutlanmışım gibi izlerdim saatlerce.. bazen düşünmek için bazense göz yaşlarımı akıtıp rahatlamak için o çocuk halimle.. günler aylar geçse de bulut tutkum geçmedi.. fotoğraflarımda en güzel kareler yine bulutlarla kaplı olanlardı.. kimi zaman kasvetli, kimi zamansa ışıl ışıl.. 

   Dünkü uçak yolculuğumda bir heyecan vardı üstümde.. korktuğumdan değil bulutlara yaklaşma telaşıydı sanırım.. her gülümsediğimde yanımdakilerin anlayamayan bakışlarını hissetsem de umursamadim.. izledim uzun uzun.. bulutların altımızda koyun sürüsünü andıran haline gülümsedim en çok da.. ulaşılmaz olduklarını düşünürdüm çünkü çocukluğumda.. bir de içinden geçilemeyecek kadar yoğun ve plastik gibi bir şey sanıyordum sanırım.. 

   Garip şekilde mutlu ediciydi.. ilk değildi ve sanırım son da olmayacaktı..

   # benim bulutlarım #









16 yorum:

  1. Ben de çok severim bulutları :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevilmeyecek gibi değil ki handan :)) bu arada yaş farkı varmış ilk başta farkında değildim isimle hitap etmemde sorun yoktur umarım ?

      Sil
    2. Handan Hanım demediğin sürece istediğin gibi hitap edebilirsin :)

      Sil
    3. :)) onu demeyeceğimden emin olabilirsin :D

      Sil
  2. Bulutlar bambaşka , çok güzeller ,

    YanıtlaSil
  3. pamuk sekerlerıdır bulutlar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle öykü.. öyle pamuk pamuk durmuyorlar mı uzanıp mıncırası geliyor insanın :))

      Sil
  4. Fotoğraflar çok güzelmiş... ben de çok severim diyecektim ama sonra bulut sevmeyen yoktur heralde dedim. zira bizi ne çok etkiliyor açıkısa gökyüzü beyazsa bulutlar bulutsuz açık havalardan daha güzel olur hele açıkça manzaranız açınız genişse bulutlarla beraber yerdeki gölgelerinin de hareketi ni izlemek muntazam, kapalıysa hava içimiz sıkılır ruhumuz dışarıdan daha gri... ( ki benim için öyle değil ben en çok kapalı havaları severim ve en çok memleketimdeyken bambaşka hissettirir ve neden hiç bilmem her defasında sorgular cevap bulamam)... bi de benzettiğimiz şekiller var tabi... oyyy ne kadar uzun yazıyorum ...

    YanıtlaSil
  5. Bugün fotoğraflar benden :)) teşekkür ederim beğenmene sevindim.. benzetmeler tabiii ki epey yaratıcı oluyor.. istediğin kadar yazabilirsin :))

    YanıtlaSil
  6. bulutlara hele dağların tepesindekilere bayılırım ama çocukluğun daha iyimiş :)

    YanıtlaSil
  7. Ah o cocukluktaki hayal gücü yok mu...bulutlarla birlesince müthis bir kombinasyondur. Nelere benzetilir o bulutlar, ne hayaller kurulur....(simdi bile bazen):)
    Ucaktan görülen o bulutlar manzarasi da bambaska bir olaydir...büyüleyicidir.

    Resimler harika bu arada.

    Bir de.... su blogun arka plani...simsiyah olmasi... bana, birzamanlar benim blogumun da böyle oldugunu hatirlatti. Bir süre simsiyahti. Tamamen ruh halimle ilgiliydi. Sonra sonra acildi gitti rengi..griydi...sonra beyaz oldu.... sükür.... cok sükür.....

    YanıtlaSil
  8. Şimdilerde bile bazen :) Teşekkür ederim :) siyah evet karamsar ruh halimden sanirim elim açık ya da canlı renklere gitmiyor.. bu değişim sizi rahatlatmış sevindim ;))

    YanıtlaSil
  9. Bulutlara bakmak güzeldi çocukken
    Şekiller görürdüm. Atlar, filler daha neler neler:) uçarken izlemesine çok güzel o beyazlıkta kaybolmak:)
    Çok güzel yazmışsın:)

    YanıtlaSil
  10. Teşekkür ederim Le yan :)

    YanıtlaSil

Kim durup düşünmüş, Ne demiş..