14 Ekim 2015 Çarşamba

dünlük..

Yine bir çok can sıkıcı şey yaşandı ülkede.. elim gitmiyor yazmaya canını acıtıyor insanın yinelemek kayıpları.. kendimi hayatın akışına bırakıp günlüğümsü bir şeyler karalayacağım.. 

Hep bir şeylere koşuşturan biri oldum, hep koşuşturmacalarla hayatı son anda yakalayan.. bu yıl da böyle olmasın dedim yorucu oluyor çünkü.. dersanedeki öğretmenlik hayatıma bu yıl devam etmeme kararı aldım, sadece kendi okuluma odaklanacaktım. Geçen yıl özel ders verdiğim bir öğrencimin annesi aradı liseye yeni başlayan ufaklığın matematikte zorlanacağını söyledi, programına uyarsa bu yıl da gelmeni istiyoruz E... başkasını istemiyor dedi o kadar sıcak konuştu ki insan nasıl kıyar da gelmem der. Beni bu kadar benimsediklerinin farkında değildim gidip yüzyüze görüştüm ve aile ortamında hissettim sanki kendimi :) o bu derken bir veli daha aradı onunla da görüştüm oğlan o kadar kötü ki ingilizcede bu yıl teog a girecek ve nasıl ilerleyecek bilmiyorum başkası sıfırdan bu kadar uğraşır mı onu da bilmiyorum.. kabul ettim ben galiba duygusal bakıyorum biraz bu işe.. bir kaç gün sonra oğlanın annesi de aradı tekrar çocuk sevmiş beni matematiği de senden almak istiyoruz dedi. Bunları kendimi övmek için yazmıyorum sadece eskiden asosyal, insanlarla iletişim kuramayan biri olarak tanımlardım kendimi şimdi kendimdeki bu değişime şaşırıyorum.. gelmek istediğim nokta artık konuşturmak istemiyorum mesajıyla başlamıştım yazıya şimdiden kendimi ayakkabılarımı bağlamam gerekiyormuş gibi hissediyorum. Haftada 5 özel dersim oldu şimdiden, kulağa az geliyor biliyorum ama öğrencilerin evlerine gittiğim için gitgeller epey zaman kaybettiriyor.. ve dahası yapacaklarım bununla sınırlı değil.. 

İki yıl önce kpss sınavına girdim, son 20 gün falan biraz coğrafyaya bakmıştım son dk ya kalınca milletin heyecanına kapıldım herkes çalışınca çalışmak zorunda hissettim sanırım kendimi.. çalışmadan girdim geyiği yapmıyorum her öğrenci söyler bunu çalışmamıştım falan diye sinir bozucu.. ama benim çalışmamak için sebebim vardı 5 sene okuyup -mühendis- olup devlette evrak işi yapmak istemiyordum. İhalelere katılıp hangi hastanenin cihaza ihtiyacı olduğunu not etmek ya da cihaz bozulunca cihazın satın alındığı firmaya mail atmak istemiyordum, çünkü mühendisliğe bunun için girmemiştim.. türkiye de mühendislik diye bir şey yok diyen vardır belki.. belki yeni mi farkına vardır diyen falan.. farkındaydım belki ama 1 yıllık mezun biri olarak buna hiç inanmak istemedim.. kendimi geliştirebilirim umudunu bir tek yüksek lisansta gördüm bu yüzden başladım ama böyle de olmuyor.. kaç sene daha okuyabilirim hiç çalışmadan.. yüksek bitti diyelim doktoraya devam ederken ne olacak? Çalışmak gerek tribine girdim bu sebepten.. özel sektör ayrı bir alem.. bu yüzden bu yıl kpss sınavına gireceğim daha bir ciddiyetle.. devlette çalışırken yükseğe devam etmek daha kolay olabilir diye düşünüyorum.. alımlar yüksek puanla oluyor geçen seneki 71 puanımla bir yere atanamayacağımı anladığımdan bu yıl dershaneye başladım.. hafta sonlarım da orada geçecek hatta hafta içi de çalışmam gerekecek tarih, vatandaşlık falan bu derslere çok uzak kaldığım için.. ne kadar da uzattım değil mi alt tarafı dershaneye başladığımı söyleyecektim..

Okula gelince 3.haftada olmamıza rağmen birkaç gündür başladı.. bu biraz canımı sıktı şimdiden sanki her şeyi ben yapmak zorundaymışım gibi geliyor çünkü ders anlatan hoca yok denecek kadar az.. bir ödevim var ve yarın sunum yapacağım. Çalışmam hala hazır değil çünkü literatür taramasında boğulmuş durumdayım. Şimdiye kadar hiç ingilizce kaynak kullanmıyorduk bu benim ayıbım mı yoksa önceki üniversitemin mi bilmiyorum ama şuan ki çalışmamda türkçe kaynak yok ve önce bilmediğim bir şeyi yabancı kaynaklarda bulmam, anlamam ve anlatabileceğim forma dönüştürmem gerekiyor.. bense hayattan bezmiş gibiyim.. 

Umarım bu ruh halini en kısa zamanda üzerimden atabilirim.. şimdilik bu kadar..
Sevgiyle kal..

6 yorum:

  1. Kapat her şeyi, tv, ders, bilgisayar, telefon ama her şeyi çık en yakınında ki parka / sahile git.. Bir kaç saat amaçsız boş boş otur, etrafı izle sadece ağaçlara/denizin gelgitlerine bak.. Hiç bir şey yapma, düşünmemeye çalış bunları sadece umut et, hayal et bir gün güzel olacak her şey de..
    Biraz resetleniyor insan, iyi gelecek..

    YanıtlaSil
  2. nasıl ihtiyacım var aslında bu dediklerine.. teşekkür ederim, bugün yapamayacağım biliyorum ama yarın sunumdan sonra ilk iş deneyeceğim.. :)

    YanıtlaSil
  3. yarınki sunumda başarılar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim :) geçti gitti.. 10 saat pc başında kör olduktan sonra ortaya birşeyler çıktı :)

      Sil
  4. TR'deki arkadaslarimdan, dostlarimdan ve akrabalardan duydularimdan sonra sunu anladim ki, TR'de ögrencilerin de, ögretmenlerin de isi zor... öyle zor ki...
    Allah kolaylik ve de sabir versin sana.

    Bence de kendini mutlu etmeye calis arada bunlar "ufak mutluluklar" da olsa...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin, inşallah..

      Normalde hep öyleydim ufak ufak her şeyden eğlenecek bir şeyler çıkarırdım da bu kez niye böyle oldu bilmiyorum..

      Teşekkür ederim :)

      Sil

Kim durup düşünmüş, Ne demiş..