19 Ekim 2016 Çarşamba

Ufaklık..



Benim için her zamanki günlerden biriydi.. merdivenleri usul usul çıktım beni görünce gözleri parladı ufaklığın.. gülümseyip içeri girdim.. bugün ne çalışalım ne ödevin var dedim gözlerini tavana dikip düşünmeye başladı.. yine not etmemişti hatırlamıyordu da.. kızamadım muzip bir şekilde güldüm.. annesi geldi o ara hadi in alt kata kuzenine sor dedi.. kuzeniyle aynı sınıfa gidiyorlardı.. kaç dakika bekledik bilmiyorum geldiğinde gözleri dolmuş ağlamak üzereydi.. ne oldu diye sordu annesi.. cevap yok.. üsteledi.. ısrar ettikçe konuşmayacağını öğrenmiştim artık.. ben hallederim dedim annesine işaretle.. yalnız kaldık.. birkaç saniye ne yapmalıyım diye düşündüm hadi aç bakalım Türkçe defterini dedim "ama, çünkü, ve" gibi bağlaçları öğreniyorlardı.. birkaç cümle yazdım doğru yerde kullanabiliyor mu diye anlamlarını bildiğini farkettim ve kafamda bir ışık yandı.. maksadım biraz muziplik yapıp yüzünü güldürmekti ama yazdığı cevap kanımı dondurdu.


"Surat asıyor çünkü sevgi istiyor"


Böyle bir cümle yazmasını beklediğim en son şeydi.. çevresi tarafından dikkate alınmayan oraya buraya gönderilen bir çocuktu.. karşısındaki sinirliyse istediği gibi davranabiliyordu ona.. anladım o da farkındaydı bunun.. çocuk yaşta bile olsa insan sevgiyi görebilmeyi istiyordu.. elim omzuna gitti istemsiz olarak sıvazladım.. gülümsedi ve devam ettik.. annesine göstermeyi düşündüm yazdığını ama duvara konuşmaktan farksız olduğunu öğrenmiştim artık..


Artık çok daha iyi iletişim kurabiliyorduk onunla.. Türkçe dersleri biraz daha keyifli geçmeye başladı.. bir gün hikaye yazdık hatta abuk sabuk neler uydurmadık.. :) abuk olduğunu hiç dile getirmedim belki de hayatında ilk defa özgür oldu çünkü, aklına ne geliyorsa yazdı.


Son zamanlarda güzel haberler almaya başladık.. okuldaki ilk matematik sınavımız 84 fen sınavımız 78 geldi.. o kadar çok çalıştık ki herhangi bir öğrenci hata bile yapmazdı ama geçen yılki sınavlarda hiç bir şey yapmadığını 20-30 aldığını düşününce bu gelişme acayip sevindirdi bizi.. Annesi sınav sonuçlarını söylerken hep donuktu gözleri.. bu kez yanıma sevinçle yüzünde gülümsemeyle geldi gözlerinde umudu gördüğüme eminim.. umarım devamı böyle gelir buna da şükür ama derslerinin düzelmesi yetmiyor bana.. bu çocukta beni etkileyen bir şey var ve ben hayatında olumlu bir şeyler yapmak istiyorum..

19 Eylül 2016 Pazartesi

" Oysa biz ne kadar da alışığızdır analarımızın, ablalarımızın üstüne kuma gelmesine. İçimiz burkulsa da aldırmamış gibi yaparız. Denilebilir ki sizin içiniz niye burkulsun, ey erkek canlar. Kuma sizin üzerinize geliyor değil ya. Haydi bir ananın kız çocukları olsa neyse. Ama öyle değil işte.. Ana anadır.. Onun yüreği çat diye ortadan kırıldığında, sesini erkek evlatlar da duyar.. Anaların duygularını özellikle erkek evlatlardan saklamalarına rağmen duyar.. Analar konuşursa, kızlarıyla konuşur, onlarla dertleşir.. Oğullarına karşı ise kuyruğu dik tutmaya çalışır da.. Boşuna.. Ne yaparsa yapsın, anasının gözlerindeki buğuyu, yüzüne sinen hüznü görür evlat, erkek de olsa.. Kocası, üstüne gelen kadını koynuna çektiğinde analar yataklarını çocukların en küçüğünün yanına sererek yatar.. Gece bir yanık kokusu alır çocuğun burnu.. Anasının yürek yangınının dumanı, odaya sis gibi dağılır.. Perde gerisinde de olsa kapı arkasında da sesler, iniltiler, gıcırdılar.. Tavşan kulağı gibi dikilmiş kulaklarından hiç kaçmaz ananın.. Bir süre dinler, sonra başını bu sesleri duymamak için yastığın altına gömer ana.. Gözlerinden yaşlar ancak o zaman dökülür gizli gizli..

Ayşe Kulin
BORANIN KİTABI "

Eşcinsel bir erkeğin hayatını anlatan bu kitabı duymuştun önceleri ama okumak için oldukça bekledim.. önyargım olduğundan değil sadece eşcinsel olmayan yazar ya da yönetmenlerin bu konuyu olduğundan farklı gösterdiğini düşündüğümden.. bayram bitiminde ev sakinleşince can sıkıntısından aldım kitabı elime ama umduğumdan öyle farklı bir şey çıktı ki karşıma nutkum tutuldu, bitirmeden elimden bırakamadım, gece uzun bir süre uyuyamadım.. Tekirdağda doğmuş istanbul ve izmirde yaşamış biri olarak doğu kültüründe gözlemlediklerimden ya da okuduklarımdan biliyorum sanırdım bir şey bilmediğimi anladım ve sanki içinde yaşadım.. Gerçekler karşısında donup kaldım, Bedri ve Recebin çocukluk hallerine gülümserken kader diye bir şey yapamadan yaşananlara içim yandı.. Ayşe Kulin'e hayranlığım oluşmaya başladı.. Kitap tanıtımı yapan biri de değilim ama bu kitap bende iz bıraktı ve unutulmasın istedim, okunsun.. Eskiden olsa paylaşmaya çekinirdim ama bunları az da olsa aştık sanıyorum..

Son olarak daha önce dikkatinizi çekmedi ya da ertelendiyse lütfen okuyunuz..

Sevgiler..

9 Ağustos 2016 Salı

Gelecek, bir türlü gelmeyecek..

   Hayatımdan yazmayalı epey olmuş sanırım.. umutsuzum sanırım ve bu umutsuzluğumu bulaştırmak istemiyorum.. umutsuzluk da karamsarlık gibi bulaşıcı çünkü.. sürekli bir şeylerden şikayet eden bir insan oldum ve kendimi bile çekemiyorum.. 

   Kpss puanım belli oldu.. 87.99.. o nasıl bir puansa aslında küsüratın devamı da var ama ben 99 u görünce bıraktım.. bu puanla mı umutsuzsun diye düşünülebilir ama her şey dışarıdan görünüldüğü gibi değil.. sınavdan çıktığımda o kadar iyiydi ki moralim ilk ona girer gerekirse istediğim yere atanmak için 2.atamayı bile bekleyebilirim diyordum.. şu lanet branş sıralamasını açıklamadılar hala kaçıncıyım bilmiyorum.. en son bir arkadaşla konuştuk o böyle sorar tek tek herkese kaç puan aldın falan diye benim hiç yapacağım iş değil.. 30-45 arası bir yere girersin sevinmelisin dedi zoraki gülümsedim.. 15-20 kişi alınan bir bölümde (ki bazen alım bile yapmaya gerek duymuyorlar) atanmak için "nere olursa giderim abi" moduna girmek gerekiyor.. ha bazen ondan bile emin olamıyorum çünkü mülakat ve sözleşmeli olayını çıkardılar.. geçen annem arıyor beni sevinmiş kadın bir sürü memur alacaklarmış diyor anlatmaya çalıştım ama anladı mı bilmiyorum.. buraya da yazayım belki sözleşmeli de olsa atanayım diyen vardır.. bu konuda uzman değilim sadece aldığım iş hukuku dersimde öğrendiğime dayanarak konuşuyorum.. şöyle.. sözleşmeli personel kısa süreli çalışan olarak görülüyor ve sgk primi sadece çalıştığı gün sayısı üzerinden ödeniyor.. örnek vermek gerekirse iki öğretmen var biri kadrolu diğeri sözleşmeli ikisi de günde 5 saat ders veriyor olsun.. kadrolu olana tam maaş+30gün sgk primi ödeniyor.. aynı saat çalışan sözleşmeli öğretmenin saat üzerinden hesaplama yapılıyor.. 5x5=25 haftada 25x4=100 saat ayda çalışmış oluyor.. günde 7.5 saat çalışmamız gerktiğinden 100:7.5=13.333 yani 14 günü ödeniyor.. ne var yani zaten emekli olamayacağım diye düşünülebilir.. sadece emeklilik değil genel sağlık sigortası diyor ki sigortalının sağlıktan faydalanması için 30 gün primi yatması gerek.. yani hasta olduğunuzda hastaneye maaşınızı yatırmak istemiyorsanız aldığınız üç kuruş ile kalan 16 günlük primi sizin yatırmanız gerekiyor.. ayrıca size dediler ki sözleşmeniz bitti aynı sebepten işsizlik sigortasına başvuramıyorsunuz çünkü 30 günlük priminiz ödenmiyor.. benim bildiğim böyle.. o yüzden başvuru yapmadan önce bu konuyu lütfen araştırınız..

   Sadece bu kadar değil tabii ki :) bunlar yetmez gibi bir de son tercih zamanında devlet biyomedikal mühendisliği kadrosuna  "iş güvenliği sertifikasına sahip olmak" ön şartını koydu.. bir de iş güvenliği uzmanı oluyorum anlayacağınız üzere.. ne var bunda demeyin gözünüzü seveyim.. kursu, sınavı, sertifika bedeli derken 1500 tl çıkıyor insanın cebinden.. niye peki..? yaklaşık 3-4 senedir çıkan bu uzmanlığa başvurup uzman olan yaklaşık 3bin kişi olmuş ve bu kişiler devlet kadrosuna alınmıyor.. diyorlar ki sen iş güvenliği uzmanısın, git bir iş yeri bul oranın kurallarını iş güvenliğine göre düzenle partona de ki bu bu bu masrafları yapacaksın yapmazsan seni bakanlığa şikayet edeceğım.. patron da demeyecek mi ulan paranı cebine ben veriyorum sen kimi kime şikayet ediyorsun.. Saçma düzenimize saçma bir eklenti daha.. sonuç 3000x1500= 4.500.000 devletin kasasına giren para.. sınavı  girenlerin %10 u geçiyormuş yani hesaba katmadığım yüzde doksan var bir de.. neyse.. 

   Neden bilmiyorum ama son bir tez yılım kalmışken yüksek lisansa da gitmek istemiyorum.. gerçekten yaz bitsin istemiyorum sırf bu yüzden.. eskiden idealist bir kafa vardı ya beni burda kimse anlamıyor öyleyse idealist olayım bilmem ne falan.. şimdi yüksek lisans da yapsan, profesör de olsan bir bok değişmeyecek biliyorum.. hevesim kalmadı.. 

   Umarım bir sonraki daha iç açıcı bir yazı olur.. Bu da bugünkü umutsuz şarkımız olsun.. Sevgiyle kal.. 


31 Temmuz 2016 Pazar

The Killing..

   Yaz gelince kış aylarındaki koşuşturmacam kalmıyor.. Üzerimde öyle bir yorgunluk oluyor ki ilk hafta genellikle evden çıkmayacak kadar yatıyorum.. ilk zamanlar bu durumdan o kadar mutlu oluyorum ki miskinlik her tarafımı sarıyor :) tabii bu bir yerden sonra beni sıkmaya başlıyor.. kiloma takıp spor olaylarına gireyim diyorum tabii kısa bir süre sonra bırakıyorum :) online oyunlara sarıyorum her zamanki gibi ve tabii bir de yoğun olduğum zamanlarda izleyemediğim bütün film ve yabancı dizilerin acısını çıkarıyorum.. 

   Normalde blogda film dizi tanıtımı falan yapmazdım ama bu öyle bir şey ki.. insanların izlemesini ve böyle bir yapımın keyfini çıkarmasını isterdim.. Şahsen ben böyle bir dizi olup da farkında olmamayı istemezdim.. Dizi polisiye türünde ama ön yargılı olmamanızı istiyorum çünkü polisiye izlemiyorum diyen bir arkadaşım başka dizi var mı diye araştırmaya başladı.. 




   Dizinin ana kahramanları Sarah Linden ve  S. Holder.. Olay basit bir kayıpla başlıyor ortaya öyle şeyler dökülüyor ki şaşırıyorsunuz katil bir süre bulunamıyor ama sizi sıkmıyor da.. karakterlere kızıyor öfkeleniyorsunuz zaman zaman ama aslında hiç beklemediğiniz bir yaşam görüyorsunuz.. Bir ara katil herhalde ben çıkacağım diyordum :) Linden'ın soğuk, ruhsuz ve aklından ne geçtiğini anlamadığınız halleri başlarda insanı sinir etse de sonraları bir bakışından kaşlarını çatışından yine ne gördü diye düşünmeye başlıyorsunuz.. 

   

   İki sezonu bitirdikten sonra herhalde devamında bu kadar iyi olay örgüsü oluşturulamaz diyorsunuz ama olaylar bambaşka hayatlarda sizi şaşırtmaya devam ediyor.. Son sezonda 6 bölüm olduğunu görünce sızlanmıştım kendi kendime "izlenmedi sanırım, yarıda bitirdiler" falan fistan diye ama sonunda öyle olmadığını görüyorsunuz ve dizi sona eriyor.. bitiyor.. aklınızda acaba devam edecek mi diye tereddüt bırakmadan güzel bir sonla bitiyorlar.. 



   Yeni başlayan dizileri genelde izlemem ben.. sabırsız olduğum için yeni bölümünü bekleyemem o yüzden ya biten ya da 4-5 sezon tamamlanmış olanları izlemeyi tercih ediyorum ve 1-2 hafta içerisinde izlemiş oluyorum.. böyle olunca dizinin tam anlamıyla içinde oluyorsunuz unutmadan ve sanki hayatınızın bir parçasında onlar varmış gibi.. onlarla yaşıyormuş gibi.. her neyse umarım izlersiniz o zaman ne demek istediğimi anlayacaksınız.. Yorum, eleştiri ya da tavsiyeniz olursa dikkate alırım bu tarz şeyler paylaştıkça yayılıyor ve insanların farkında olmasını sağlıyor.. 

   Bu arada online oyun oynayan varsa diye aşağıya bir link bırakıyorum buradan üyelik yaparsanız aynı dünyada oynuyoruz bakarsınız komşu oluruz falan..  :)



https://tr0.forgeofempires.com?invitation=1248458-tr5-l

28 Temmuz 2016 Perşembe

Yeşilin insanın içini açtığı 
Havasının genzini yaktığı bir gündü..
Çocuktum.. 
Yalnızlığın ve özgürlüğümün tadını çıkarmak için kendimi doğaya attım..
Yürürken üzeri eski püskü bir adam gördüm
Avucundakileri rüzgara doğru bırakıyordu..
Anlamlandıramadım..
Ne yaptığını sorduğumda "eliyorum" dedi..
"Ama yarısı gidiyor" dedim..
"Bunu göze almazsan elindekilerin çerçöpten farkı kalmaz" dedi..

Bazen bunu yapıyoruz hayatta 
Kıyamıyoruz, sevdiğimizi söylüyoruz..
Hayatımıza alıyoruz, vazgeçemiyoruz..
Yükte ağır çekiyor belki ama 
Beş para etmiyoruz..

5 Temmuz 2016 Salı

eksildi mi tamamlayamazsın, tamamlanamazsın..

   En sevdiklerinden biri öldüğünde içinden bir şey kopmuş hissedersin sonra bir müddet hiçbir şey hissedemezsin.. hissetmek istesen de sanki buz tutmuştur kalbin, donmuştur gözlerin.. zaman sadece geçip gider sen de köşeye sandalye atmış biri gibi olanı biteni izlersin.. 

   Yıllar yılların üzerini örter.. her şeyin ilacı olan zaman bu yaranın da kabuk bağlamasını sağlar.. sızlamaz eskisi gibi ama eksikliği de bir türlü kapanmaz.. bayramlar bayram gibi olmaz.. doğum günleri, ölüm günleri ve diğer o özel günlerinde bir sandalye boştur yüreğinde.. iyi bir gün, iyi bir bayram, iyi bir yıl olmaz.. 

   ve BUGÜN yine öyle bir gün.. 

3 Haziran 2016 Cuma

Nazımca..

"Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
 Dünyanın en güzel sesinden
 En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey…
 Fakat artık ümit yetmiyor bana,
 Ben artık şarkı dinlemek değil,
 Şarkı söylemek istiyorum."

-Nazım Hikmet Ran-

# Başka Nazımlar gelir mi dünyaya bilmiyorum.. Hayatta olmasa da Nazım olarak kalacak akıllarda.. şiirleri dolanacak dizelerde.. Ölüm gününde ve belki diğer günlerde..

1 Haziran 2016 Çarşamba

...

bir şair olsam  hep "onu" anlatsa kelimelerim
cümlelerimde süzülüyor diye hiç susmasam..

bir ressam olsam her duvara "onu" çizse elim
incecik kirpiklerine dokunmaya kıyamasam..

bir müzisyen olsam mesela.. 
her notada onun sesi kulaklarımda çınlasa..

sırf onu anımsatıyor diye
saatlerce koşsam..
nefessiz kalıncaya, 
kendimden uzaklaşıncaya kadar koşsam..

o geceyi getirebilir miyim gerçekten?
peki ya söylenen o sözleri,
geri alabilir miyim?
hadi her şey oldu diyelim
çocukça masumiyetimi koruyabilir miyim..?
yılların götürdüklerinde,
birbirimizi tanıyabilir miyim?

ben en iyisi "kendim" olayım.. 
sen de 
"hayallerim", 
"anılarım", 
"çocukluğum" olarak kal..

şuracıkta..



30 Mayıs 2016 Pazartesi

Şükür..

   Kpss sınavını atlatır atlatmaz buraya koşarım diye düşünüyordum evdeki hesap çarşıya uymuyormuş tabii.. Çocukların sınav haftası bastırdı hem de kpss sınavından çıkar çıkmaz, şimdi de benim proje, ödevler ve sınav sıkıştı iyice.. Rahatlayacağım diyorum ama bir türlü olmayacak sanırım..

   Sınava gelelim şu meşhur "kpss" olayına.. neredeyse bir yıllık tarih çalışmamdan sonra 21 net çıkarttım 27 soruda.. aman ha küçümsemeyin bir önceki sınavda sadece bir soru yapmıştım ve sanırım o da yanlıştı :D vatandaşlık 1 boş 1 yanlış, günceller dahil.. coğrafya da 1 boş 1 yanlış sanırım.. anlaşılacağı üzere genel kültür kısmı beklediğimden çok daha iyi.. ama kültür kolaydı diye bir söylenti dolaşıyor ortalıkta umarım katsayıları fazla düşürmez.. türkçeye gelince herkesin çok zordu çok zordu diye kendini yırttığı türkçe soruları o kadar da zor değildi.. tamam tuhaf birkaç soru vardı ama o kadar yani.. paragraf değil kitap yazmışlar diyenler vardı külliyen abartı.. ha yanlışsız yaparım diye bakanlar varsa onlara bir şey diyemeyeceğim ben zaten üç beş yanlış her defasında yapıyordum bu da öyle oldu.. bir matematik üzdü beni biraz, o da şundan ötürü sayısalcı olarak soruyu çözememeyi kendime takıntı haline getiriyordum ve çok zaman kaybediyordum matematikte önceki kpss ve ales sınavlarında.. matematik full olsa da diğer derslere bakamadığımdan kaybediyordum hep.. bu kez bu egomu yeneceğim diyerek girdim sınava.. soruların bazıları zor değil ama oyalayıcıydı baktım bir dakikadan fazla zaman alacak geçtim.. sonuç olarak 5 boşum kaldı matematikte.. diğer tüm boş bıraktığım sorulara dönüp kontrol ettim. sözel mantık sorusu biraz uğraştırıcıydı bir matematik sorusuna 2 dk harcamaktansa aynı 2 dk da 4 sözel mantık sorusu çözdüm katsayısı yüksek olur mantığıyla.. hala doğru yaptığımı düşünüyorum ama yine de dokundu işte..
sonuç olarak 93 netim falan var o da 90 civarı bir puan yapar diye düşünüyor ve öyle umuyorum bir de puanların çok yüksek olmamasını..

   Bu sınavın bana bir yararı da tarihi sevdirmesi oldu sanırım. tarih kitabı okuyamayan biriydim tek bir tarih kitabı bile bitirebilmiş değildim bir çoğuna başlamama rağmen.. dün ilk tarih kitabımı bitirdim :) öyle kitap tavsiyesi yapan biri değilim ama gerçekten severek okudum.. Kitabın dili de öyle yumuşak ve akıcıydı ki adeta hikaye anlatır gibi.. Yavuz Sultan Selim e de olan ilgimden okudum sanırım.. "Şah ve Sultan - İskenden Pala" belki çoktan okumuşsunuzdur, çok mu geç kaldım ben daha yeni okudum valla :)

   Bir kaç gündür kendimi yaşlanmış hissediyorum neden bilmiyorum.. benim çocuklara "ablacım" falan diye hitap ediyordum ilk zamanlar geçen baktım "oğlum, kızım" falan diyorum.. bebek gördüğümde en uzak köşede dururdum olur da kucağıma verirler diye şimdi bakıyorum bana doğru emekleyerek geliyor bir velet kucağıma alıyor yüzümü şekilden şekle sokuyorum yüzündeki gülümsemeyi biraz daha göreyim diye.. valla anaçlık neyin geldi üstüme.. 

   Sınavlarıma çalışıyorum derken geçenlerde bahsetmiştim bu ara programlamaya sardım diye.. bu sınava çalışırken notlarımı buraya kaydediyorum, buraya derken bir sayfa daha açtım aynı hesabımdan.. orası biraz daha programlama ve kendi alanımdaki mühendislik uygulamalarıyla ilgili olacak.. burada paylaşmak istemedim hem okuyanları alakası olmayan konularla sıkmayayım hem de blog karmakarışık bir duruma girmesin diye.. paylaşma amacım ise hem bilgisayarın içine edip verilerimi kaybetmekte üstüme yok hem bir yandan sınava çalışmış oluyorum hem de yeni başlayanlar için kaynak olabilir diye düşünüyorum türkçe kaynak biraz sıkıntılı oluyor çünkü.. bir sürü "hem" olduğunun farkındayım.. 

   Kendi kendime yemek yediğim, pc kucağımda koca evde tek başıma oturduğum bir gecenin ardından bu müzik de yalnızlığıma gelsin.. 

   Sevgiler...


4 Mayıs 2016 Çarşamba

karmaşa..

   Merhaba..

   En son "yazamayacağım" gibi laflar ettiğim yazımın üzerinden 3 ay geçmiş..  inanır mısın kalbimin üzerimde bir ağırlık var.. hemen duygusallaşmayalım tabii.. şuanki ruh halimden de olabilir bu :) ya da her yazmaya başladığımdaki büründüğüm ruh hali de olabilir.. her neyse.. kendime bir durum raporu vermek iyi olabilir diye düşünüyorum.. 

   Kpss ye 18 gün kalmış hatta 17.. şafak saydığımdan değil şimdi tarihe bakıp hesapladım yoksa hangi gündeyiz onu zor doğrultuyorum.. bir yandan çocuklar, bir yandan okul, bir yandan da şu kpss olayı çok zorluyor.. komik gelecek belki ama aynaya bakmadan evden çıktığım günler oluyor.. "acındırma kendini" diyor iç sesim.. yok estağfirullah öyle bir niyetim yok.. ama okul şu sıra gerçekten zorluyor.. eskiden çalışmaktan hemen sıkılan bir öğrenciydim şimdi sanki bilgi yüklendikçe daha çok bilgi alabilirmişim gibi geliyor, arap atı gibi diyorlardı sanırım sonradan açılıyorum.. tarihten mümkün olabildiğince en uzak noktada duran biri olarak (tarih kitabı okuyamayan biri olarak) şu sıralardaki tarih ilgim beni oldukça şaşırtıyor.. hatta bir süre sonra öğrendiğim tarihi hikayeleri (beni etkileyen birkaç tanesini) biraz araştırıp paylaşmayı düşünüyorum.. bana farklı geldi belki öyle değildir bilmiyorum.. tarihi okumaya başladıkça olanlardan sonra kendimi ırkçı hissediyorum.. :) eskiden otobüs ve tren yolculuklarım sırasında girerdim bloğa şimdi ancak bu yolculukların kafamın yorgun olmayan anlarında okuyabiliyorum.. kısacası giremiyor ve takip edemiyorum.. bunun bir an önce geçmesini diliyorum.. 

   Kendimi, hayatımı anlaşılacağı üzere Kpss ye kitlemiş durumdayım, planlarım bile ondan sonrasına programlanmış.. bunu yapacak en son kişilerden biriydim belki ama sistem zorluyor.. bu arada yüksek lisans bana ne katıyor diye düşündüm geçenlerde.. uzun zamandır kaçtığım bilgisayar programlama işlerine maruz kaldım.. bu yüzden artık kaçacak bir yerim kalmadı ve öğrenmek zorunda kalıyorum.. sanırım bir şeyler yapmaya çalışmak (temel olmayan) kendi işimle ilgili olan kompleks şeylerin ufak parçalarını da olsa yapmaya başlamak acayip motive ediyor.. birkaç program birden öğrenmek zorunda kalıyorum.. biri yeni bir program hatta yaz aylaklığımda (tabii olursa) yeni başlayanlar için birkaç bir şey paylaşabilirim.. yeni programlarda türkçe kaynak bulma sıkıntısı oluyor çünkü.. başka ne var.. sanırım hayatımda başka bir şey yok şimdilik..

   Sözel bir zekaya sahip olduğumu iddaa etmedim hiçbir zaman hatta çocukluğumda ne zaman yeni paragrafa geçmem gerektiğini öğrenmek oldukça zamanımı almıştı.. :) şuan bir anda 456542 şeyi birden anlatıyor olmam sadece kafamın karışıklığından.. daha güzel bir anda buluşmak umuduyla..

   Sevgiyle kal..

13 Şubat 2016 Cumartesi

   İnsanların arada hayatın koşuşturmacasını bir kenara bırakıp kendi için bir şeyler yapması lazımmış.. ufak kaçamaklar, yaramazlıklar, insanlara şaçma gelen ama sence olan şeyler işte.. mesela insanların bol olduğu bir caddede kollarını açıp başını gökyüzüne çevirip öylece durmak gibi.. 

   Hiç hafif çakırkeyf kafanızı gökyüzüne dikip öyle yürüdünüz mü bilmiyorum.. ya da hiç konuşmadığınız kadar boş ve anlamsız konuştunuz mu.. tabii kolunuza girip yürümenize yardımcı olacak bu kadar anlamsız konuşmanızı garip karşılamayacak gerçek bir insan oldu mu.. 

   Gerçekten iyi geliyor insana.. 3-5 saatimi hiç etmiş olsa da.. şu baş ağrısı olmasa çok daha güzel olabilirdi aslında..

2 Şubat 2016 Salı

Teşekkür ve Özür..

   Benim ufaklıkla ilgili beklediğimden çok fazla yorum geldi öncelikle yardımcı olmaya çalışan ya da sessizce okuyan herkese teşekkürler.. bu aralar oldukça yoğun her şey ve sıkışmış durumdayım o yüzden oldukça aksattım yazmayı hatta okumayı da.. Dershane, çocuklar bir de okulumda sınav haftası üst üste binince bunaldım resmen.. yüksek lisansın zor olacağını biliyordum ama hocaların sınav yapmayacağını ya da tek sınavımız olacağını duyunca sevinmiştim biraz.. böyle sunumlarla falan uğraşmak çok daha zormuş.. hele son geceye sıkışmıyor mu böğürüme öküz oturuyor sanki :)

   Ufaklığa gelelim.. zamanla çocuğu ve aileyi daha iyi tanıdım sanırım.. tavsiyeleri inanın denedim hatta bir gün merdivenleri nefes nefese çıkınca "yoruldum otobüs de çok kalabalıktı zaten" dedim şaşkın şaşkın bakınca güldüm ben gülünce o da güldü :) konuşmak iletişim kurmak çok zordu ama inanır mısınız bunu atlattım yani anlatıyor artık bir şeyler.. konuşmasında biraz problem var yani iki cümle söyleyecekken 18 tane "şey" diyebiliyoruz ama bekliyorum ve artık bir şeyler paylaşıyor.. dikkat dağınıklığı ve algılama güçlüğü olduğunu ben de düşünmüştüm.. hatta biraz araştırdım belirtiler vs epey uyuyor.. annesiyle iletişim kuramıyorum; aslında konuşuyorum, anlatıyorum karşımda beni oldukça dinleyen bir kadın oturuyor ama ertesi gün gittiğimde hiçbir şey değişmemiş oluyor yani duvara konuşmamdan farksız.. yengesiyle epey tartıştım bu konuyu psikolog vs götüremez miyim dedim babasının ilaç kullanmaya karşı olduğunu söyledi bilmem kimin bilmem nesi kullanmış da çocuğu uyuşturmuş bir şey olmamış bilmem ne.. burdan yana kapının kapalı olduğunu fark ettim.. annesine söyleyip rehber öğretmene çıkaralım dedim aa bu olur bak dedi annesine 3-4 kez falan söyledik ama boşuna.. tamam deyip geçiştirdi.. daha fazla üstelersem dayanamayıp kavga edeceğim.. öğretmeniyle ben konuşayım dedim onda da okulun kuralcılığı tuttu annesi birkaç gün önceden randevu neyin alması gerekiyormuş bir türlü olmadı yani.. bir de aileyi tanıdıkça şunu da gördüm çocuğun şuan hiçbir şey bilmemesi de yine anneden kaynaklanıyor.. yani bana kadar ödevler verildiğinde anne söyleyip çocuk yazıyormuş yani hiç bir şey bilmeden öğrenmeden sadece ödevi yapmış olmak için sadece yazıyormuş.. bunu da çevredekilerden öğrendim.. ilk işim buna el atmak oldu.. okuldaki ödevleri kesinlikle kendi yapacak dedim kendi yapamazsa ben öğretir öyle yaptırırım diye anlaştık.. tamam dedi yani öğretmenlere karşı çekindiğinden mi yoksa işine geldiğinden mi bilmiyorum.. böyle olunca ödevlerle geçiyor zaman biraz yavaş ilerliyoruz. ama yine de gelişme var..

   Bu kadar karamsarlık yeter  biraz iyi haberler vereyim.. :) çocuk tabi şuan için mükemmel bir seviyeye gelmedi ama matematiği yani toplama, çıkarma ve çarpım tablosunu en baştan öğrettim ona.. bir gün geldi "n..... abla bugün okulda öğretmen beni tahtaya kaldırdı soruyu yaptım" dedi öğretmen de bizimkine "aferin" demiş nasıl mutlu.. 2-3 gün böyle devam etmiş yani öğretmen kaldırmış bu yapmış falan öğretmeni öpmüş aferin diye.. (öğretmeni takdir ettim nasıl motive oldu çocuk) böyle olunca sürekli matematik çalışalım diyor matematik deyince yüzü gülüyor.. hadi türkçe çalışayım diyorum dudağını büküp "türkçeyi sevmiyorum" diyor :) naz yapmaya başladı velet "sor bakalım türkçe seni seviyor muymuş" diyorum gülüyor.. bir ara öğretmenin ödev vermediği bir zamanda fen dersinden üç üniteyi tek tek anlatmıştım ona hayattan örnekler göstererek kuvvet, hareket, madde falan.. fark ettim de iyice öğrenince yapabiliyor.. okulda genel sınav oldular ilk denemelerde her dersten 5-6 doğru 10 yanlış falan çıkıyordu. son denememizde matematikte 9 ve fende 11 doğrusu çıktı. son iki denemede de böyle gelince tesadüfen değil herhalde dedim. normalde bir öğrencinin "her dersten 5-6 yanlışı var" deseler "hemen düzeltmemiz gerek" derdim şuan bunu korusak ve bir iki soru arttırsak süper diye bakıyorum.. ama türkçeyle işimiz var okuduğumuzu anlamak zor.. yani okuyoruz ama bir soru sorsam cevaplayamıyoruz. anlamadan okuyor sanırım nasıl oluyorsa.. özet çıkartmak ne onu hiç bilmiyoruz!.. neyse bunu da zamanla aşarız umarım..

   Bana gelince bu ara kpss sınav sonuçlarımda artış olsa da çok küçük artışlar oluyor ve bu beni tatmin etmiyor.. matematik ve türkçede 60 ta bazen full en kötü de 53 falan çıkarıyorum ve bu kısımda zaten iyiyim.. daha fazla üzerine koyabileceğim bir şey yok.. kültür kısmına kasmam gerekiyor.. anayasayı epey çalıştım netlerim artsa da çok yeni öğrendiğim bir şey olduğu için bilmediğim bir sürü şey çıkıyor.. parlementer sistem, başkanlık falan ne olduğunu bilmeyen bir insanmışım.. öğrendikçe hoşuma gidiyor.. ama bu da puanımı çok arttırmıyor çünkü 9 soru.. tarihe çalışmam gerek ama ya kaçıyorum ya da vaktim olmuyor.. sevmeye başlasam da çok fazla bilgi var ve çalışsam da bilmediğim ya da hatırlayamadığım bir yerden soru çıkması sinirimi bozuyor :) sonra oturup ufaklık gibi "tarihi sevmiyorum" diyorum omuz silkip :) şu okul başlasa, derslerimi seçsem de neyin ne olacağı netleşse diyor bir yanım, diğer yanım da daha henüz dinlenemedin bile diyor.. zamanı şöyle dondursak ve ben 33653645 saat falan sadece yatsam olmaz mı?

   Bu arada yazıya baktım da altı kırmızı çizgilerle dolu.. kpss türkçesi çalışan ve hatta çocuklara türkçe öğreten biri olarak gerçekten utandım.. noktalama işaretlerinin hepsini biliyorum satır başında büyük harflerle başlanacağını da valla.. :) bu benim tamamen sabırsızlığımdan ve üşengeçliğimden..

   Son olarak sevdiğim bloggerlar sınava çalışıyorum bilmem neyim var uzun süre yazamayacağım falan dediklerinde uyuz olur ve üzülürdüm. bir saatini ayıramaz mı insan diyordum. şuan o dilimi ısırıyorum az ucundan.. gerçekten.. şuan her şey çok yoğun.. gidiyorum demiyorum ama umarım arayı çok fazla açmam.. özür diliyorum..

   Sevgiyle kalın..